sábado, 16 de abril de 2016

Declaração conjunta do Papa de Roma, o Patriarca Ecuménico e o Arcebispo de Atenas


Nós, Papa Francisco, Patriarca Ecuménico Bartolomeu e Arcebispo Hieronymos de Atenas e de toda a Grécia, reunimo-nos na Ilha grega de Lesbos para manifestar a nossa profunda preocupação pela situação trágica de numerosos refugiados, migrantes e requerentes asilo que têm chegado à Europa fugindo de situações de conflito e, em muitos casos, ameaças diárias à sua sobrevivência. A opinião mundial não pode ignorar a crise humanitária colossal, criada pelo incremento de violência e conflitos armados, a perseguição e deslocamento de minorias religiosas e étnicas e o desenraizamento de famílias dos seus lares, violando a sua dignidade humana, os seus direitos humanos fundamentais e liberdades.

A tragédia da migração e deslocamento forçados afeta milhões de pessoas e é, fundamentalmente, uma crise da humanidade, clamando por uma resposta feita de solidariedade, compaixão, generosidade e um compromisso económico imediato e prático. Daqui, de Lesbos, fazemos apelo à comunidade internacional para responder com coragem a esta maciça crise humanitária e às causas que lhe estão subjacentes, por meio de iniciativas diplomáticas, políticas e caritativas e através de esforços de cooperação simultaneamente no Médio Oriente e na Europa.

Como líderes das nossas respetivas Igrejas, estamos unidos no nosso desejo de paz e na nossa disponibilidade para promover a resolução de conflitos através do diálogo e da reconciliação. Enquanto reconhecemos os esforços que já se vão fazendo para fornecer ajuda e assistência aos refugiados, migrantes e requerentes asilo, apelamos a todos os líderes políticos para que usem todos os meios possíveis a fim de garantir que os indivíduos e as comunidades, incluindo os cristãos, permaneçam nos seus países de origem e gozem do direito fundamental de viver em paz e segurança. Há necessidade urgente de um consenso internacional mais amplo e um programa de assistência para sustentar o Estado de direito, defender os direitos humanos fundamentais nesta situação insustentável, proteger minorias, combater o tráfico humano e o contrabando, eliminar rotas inseguras como as do Egeu e de todo o Mediterrâneo, e desenvolver procedimentos seguros de reinstalação. Deste modo seremos capazes de ajudar os países diretamente envolvidos na resposta às necessidades de inúmeros irmãos e irmãs nossos que sofrem. De modo particular, afirmamos a nossa solidariedade ao povo da Grécia que, não obstante as suas próprias dificuldades econômicas, tem respondido generosamente a esta crise.

Juntos, solenemente, imploramos o fim da guerra e da violência no Médio Oriente, uma paz justa e duradoura e o regresso honroso daqueles que foram forçados a abandonar as suas casas. Pedimos às comunidades religiosas que aumentem os seus esforços para receber, assistir e proteger os refugiados de todas as crenças, e que os serviços religiosos e civis de assistência se empenhem por coordenar os seus esforços. Enquanto perdurar a necessidade, pedimos a todos os países que alarguem o asilo temporário, ofereçam o estatuto de refugiado a quantos se apresentarem idóneos, ampliem os seus esforços de socorro e colaborem com todos os homens e mulheres de boa vontade para um rápido fim dos conflitos em curso.

Hoje, a Europa enfrenta uma das suas crises humanitárias mais sérias desde o fim da II Guerra Mundial. Para vencer este grave desafio, fazemos apelo a todos os seguidores de Cristo para que tenham em mente as palavras do Senhor, segundo as quais seremos um dia julgados: «Porque tive fome e destes-me de comer, tive sede e destes-me de beber, era peregrino e recolhestes-me, estava nu e destes-me que vestir, adoeci e visitastes-me, estive na prisão e fostes ter comigo. (…) Em verdade vos digo: Sempre que fizestes isto a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim mesmo o fizestes» (Mt 25, 35-36.40).

Da nossa parte, em obediência à vontade de nosso Senhor Jesus Cristo, estamos firme e sinceramente decididos a intensificar os nossos esforços para promover a plena unidade de todos os cristãos. Reafirmamos a nossa convicção de que «a reconciliação [entre os cristãos] envolve a promoção da justiça social dentro e entre todos os povos (...). Juntos, faremos a nossa parte para oferecer aos migrantes, refugiados e requerentes asilo uma receção humana na Europa» (Charta œcumenica, 2001). O nosso objetivo, ao defender os direitos humanos fundamentais dos refugiados, requerentes asilo e migrantes e de tantas pessoas marginalizadas nas nossas sociedades, é cumprir a missão de serviço das Igrejas ao mundo.

O nosso encontro de hoje pretende dar coragem e esperança a quantos procuram refúgio e a todos aqueles que os acolhem e assistem. Instamos a comunidade internacional a fazer da proteção das vidas humanas uma prioridade e a apoiar, em todos os níveis, políticas inclusivas que se estendam a todas as comunidades religiosas. A terrível situação de todas as pessoas afetadas pela atual crise humanitária, incluindo muitos dos nossos irmãos e irmãs cristãos, clama pela nossa oração constante.

Lesbos, 16 de abril de 2016. Hieronymos II - Francisco - Bartolomeu I

Fonte: Radio Vaticana

Η Κοινή Διακήρυξη των τριών Προκαθημένων στην Λέσβο


Ἡμεῖς, ὁ Πάπας Φραγκῖσκος, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμος, συναντηθήκαμε στό ἑλληνικό νησί τῆς Λέσβου γιά νά ἀποδείξουμε τή βαθειά ἀνησυχία μας γιά τήν τραγική κατάσταση τῶν πολυάριθμων προσφύγων, τῶν μεταναστῶν καί τῶν αἰτούντων ἄσυλο, πού ἔχουν ἔλθει στήν Εὐρώπη, προσπαθώντας νά ξεφύγουν ἀπό καταστάσεις συγκρούσεων καί, σέ πολλές περιπτώσεις, καθημερινῶν ἀπειλῶν γιά τήν ἐπιβίωσή τους. Ἡ παγκόσμια κοινή γνώμη δέν μπορεῖ νά ἀγνοήσει τήν τεράστια ἀνθρωπιστική κρίση πού δημιουργήθηκε ἀπό τήν ἐξάπλωση τῆς βίας καί τῶν ἔνοπλων συγκρούσεων, τίς διώξεις καί τόν ἐκτοπισμό τῶν θρησκευτικῶν καί ἐθνικῶν μειονοτήτων καί τόν ξερριζωμό τῶν οἰκογενειῶν ἀπό τά σπίτια τους, κατά παραβίαση τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας καί τῶν θεμελιωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί ἐλευθεριῶν τους.

Ἡ τραγωδία τῆς ἀναγκαστικῆς μετανάστευσης καί τῆς μετατόπισης ἐπηρεάζει ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, καί εἶναι οὐσιαστικά μία κρίση τῆς ἀνθρωπότητας, καλώντας γιά μία ἀπάντηση ἀλληλεγγύης, συμπόνιας, γενναιοδωρίας καί ἄμεσης πρακτικῆς δέσμευσης πόρων. Ἀπό τή Λέσβο, κάνουμε ἔκκληση πρός τή διεθνῆ κοινότητα νά ἀνταποκριθεῖ μέ θάρρος στήν ἀντιμετώπιση αὐτῆς τῆς τεράστιας ἀνθρωπιστικῆς κρίσης καί τῶν βαθυτέρων αἰτίων της, μέσω διπλωματικῶν, πολιτικῶν καί φιλανθρωπικῶν πρωτοβουλιῶν, καί μέσα ἀπό συλλογικές προσπάθειες, τόσο στή Μέση Ανατολή ὅσο καί στήν Εὐρώπη.

Ὡς ἡγέτες τῶν ἀντίστοιχων Ἐκκλησιῶν μας, ἐκφράζουμε ἀπό κοινοῦ τήν ἐπιθυμία μας γιά εἰρήνη καί τήν ἑτοιμότητά μας να προωθήσουμε τήν ἐπίλυση τῶν συγκρούσεων μέσω τοῦ διαλόγου καί τῆς συμφιλίωσης. Καθώς ἀναγνωρίζουμε τίς προσπάθειες πού ἤδη γίνονται γιά τήν παροχή βοήθειας καί φροντίδας στούς πρόσφυγες, μετανάστες καί αἰτοῦντες ἄσυλο, καλοῦμε ὅλους τούς πολιτικούς ἡγέτες νά χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, γιά νά ἐξασφαλισθεῖ ὅτι πρόσωπα καί κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων τῶν χριστιανῶν, παραμένουν στίς πατρίδες τους καί ἀπολαμβάνουν τό θεμελιῶδες δικαίωμα νά ζοῦν μέ εἰρήνη καί ἀσφάλεια. Μία εὐρύτερη διεθνής συναίνεση καί ἕνα πρόγραμμα βοήθειας χρειάζονται ἐπειγόντως, γιά νά διατηρηθεῖ τό κράτος δικαίου, γιά τήν προάσπιση τῶν θεμελιωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων σέ αὐτή τή μή βιώσιμη κατάσταση, γιά τήν προστασία τῶν μειονοτήτων, γιά τήν καταπολέμηση τῆς ἐμπορίας ἀνθρώπων καί τοῦ λαθρεμπορίου, γιά τήν ἐξάλειψη τῶν μή ἀσφαλῶν διαδρομῶν, ὅπως αὐτές μέσα ἀπό τό Αἰγαῖο καί τό σύνολο τῆς Μεσογείου, καί γιά νά ἀναπτυχθοῦν ἀσφαλεῖς διαδικασίες ἐπανεγκατάστασης. Μέ αὐτόν τόν τρόπο θά εἴμαστε σέ θέση νά βοηθήσουμε ἄμεσα αὐτές τίς χῶρες οἱ ὁποῖες ἐμπλέκονται στήν ἱκανοποίηση τῶν ἀναγκῶν τῶν πολυάριθμων βασανισμένων ἀδελφῶν μας. Εἰδικότερα, ἐκφράζουμε τήν ἀλληλεγγύη μας πρός τόν λαό τῆς Ἑλλάδας, ὁ ὁποῖος παρά τίς δικές του οἰκονομικές δυσκολίες, ἔχει ἀνταποκριθεῖ μέ γενναιοδωρία σέ αὐτή τήν κρίση.

Ἀπευθύνουμε κοινή ἔκκληση γιά τόν τερματισμό τοῦ πολέμου καί τῆς βίας στή Μέση Ἀνατολή, μιά δίκαιη καί διαρκή εἰρήνη, καί τήν ἔντιμη ἐπιστροφή ὅσων ἀναγκάστηκαν νά ἐγκαταλείψουν τά σπίτια τους. Ζητοῦμε ἀπό τίς θρησκευτικές κοινότητες νά ἐντείνουν τίς προσπάθειές τους στήν ὑποδοχή, παροχή βοήθειας καί προστασίας στούς πρόσφυγες ὅλων τῶν θρησκειῶν, καί ἀπό τίς θρησκευτικές καί πολιτικές ὑπηρεσίες ἀνακούφισης (τῶν προσφύγων) νά ἐργάζονται γιά νά συντονίζουν τίς πρωτοβουλίες τους. Γιά ὅσο διάστημα ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη, ζητοῦμε ἐπιμόνως ἀπό ὅλες τίς χῶρες νά παράσχουν προσωρινό ἄσυλο, νά προσφέρουν τήν ἰδιότητα τοῦ πρόσφυγα σέ ὅσους ἔχουν τό δικαίωμα, νά ἐπεκτείνουν τίς προσπάθειες ἀρωγῆς τους καί νά συνεργαστοῦν μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους καλῆς θέλησης γιά τόν ἄμεσο τερματισμό τῶν συνεχιζομένων συγκρούσεων.

Ἡ Εὐρώπη ἀντιμετωπίζει σήμερα μία ἀπό τίς πιό σοβαρές ἀνθρωπιστικές κρίσεις της ἀπό τό τέλος τοῦ Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Γιά τήν ἀντιμετώπιση αὐτῆς τῆς σοβαρῆς πρόκλησης, κάνουμε ἔκκληση σέ ὅλους τούς ἀκόλουθους τοῦ Χριστοῦ νά ἐνθυμοῦνται τά λόγια τοῦ Κυρίου, σύμφωνα μέ τά ὁποῖα ὅλοι μας θά κριθοῦμε μία μέρα: «ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με, γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθετε πρός με ... ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε» (Ματθ 25: 35-36, 40).

Ἀπό τήν πλευρά μας, ὑπακούοντας στό θέλημα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, πιστεύουμε ἀκράδαντα, ὁλόψυχα καί μέ ἀποφασιστικότητα, ὅτι πρέπει νά ἐντείνουμε τίς προσπάθειές μας γιά τήν προώθηση τῆς πλήρους ἑνότητας ὅλων τῶν Χριστιανῶν. Ἐπιβεβαιώνουμε τήν πεποίθησή μας ὅτι ἡ «συμφιλίωση (μεταξύ τῶν Χριστιανῶν) περιλαμβάνει τήν προώθηση τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης ἐντός καί μεταξύ ὅλων τῶν λαῶν ... Μαζί, θά κάνουμε τό χρέος μας, ὥστε νά προσφέρουμε στούς μετανάστες, τούς πρόσφυγες καί τούς αἰτοῦντες ἄσυλο, μία ἀνθρώπινη ὑποδοχή στήν Εὐρώπη» (Οἰκουμενική Χάρτα, 2001). Μέ τήν ὑπεράσπιση τῶν θεμελιωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τῶν προσφύγων, τῶν αἰτούντων ἄσυλο καί τῶν μεταναστῶν, καθώς καί τῶν πολλῶν περιθωριοποιημένων ἀνθρώπων στίς κοινωνίες μας, ἔχουμε ὡς στόχο νά ἐκπληρώσουμε τήν ἀποστολή τῶν Ἐκκλησιῶν, πού εἶναι ἡ διακονία τοῦ κόσμου.

Ἡ συνάντησή μας σήμερα ἔχει ὡς στόχο νά δώσει κουράγιο καί ἐλπίδα σέ ὅσους ἀναζητοῦν καταφύγιο καί σέ ὅλους ἐκείνους πού τούς καλωσορίζουν καί τούς βοηθοῦν. Καλοῦμε τή διεθνῆ κοινότητα νά θέσει τήν προστασία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς ὡς προτεραιότητα, καί σέ κάθε ἐπίπεδο, νά ὑποστηρίξει πολιτικές ἐντάξεις πού ἐκτείνονται σέ ὅλες τίς θρησκευτικές κοινότητες. Ἡ φοβερή κατάσταση ὅλων ὅσων ἐπηρεάζονται ἀπό τήν παροῦσα ἀνθρωπιστική κρίση, συμπεριλαμβανομένων πολλῶν Χριστιανῶν ἀδελφῶν μας, ἀπαιτεῖ συνεχῆ προσευχή ἀπό μέρους μας.

Λέσβος, 16 Ἀπριλίου 2016

Ἱερώνυμος Β’ - Φραγκῖσκος - Βαρθολομαῖος Α'


Πηγή: www.amen.gr

Declaración conjunta del Papa de Roma, el Patriarca Ecuménico y el Arzobispo de Atenas


Nosotros, el Papa Francisco, el Patriarca Ecuménico Bartolomé y el Arzobispo de Atenas y de Toda Grecia Ieronymos, nos hemos encontrado en la isla griega de Lesbos para manifestar nuestra profunda preocupación por la situación trágica de los numerosos refugiados, emigrantes y demandantes de asilo, que han llegado a Europa huyendo de situaciones de conflicto y, en muchos casos, de amenazas diarias a su supervivencia. La opinión mundial no puede ignorar la colosal crisis humanitaria originada por la propagación de la violencia y del conflicto armado, por la persecución y el desplazamiento de minorías religiosas y étnicas, como también por despojar a familias de sus hogares, violando su dignidad humana, sus libertades y derechos humanos fundamentales.

La tragedia de la emigración y del desplazamiento forzado afecta a millones de personas, y es fundamentalmente una crisis humanitaria, que requiere una respuesta de solidaridad, compasión, generosidad y un inmediato compromiso efectivo de recursos. Desde Lesbos, nosotros hacemos un llamamiento a la comunidad internacional para que responda con valentía, afrontando esta crisis humanitaria masiva y sus causas subyacentes, a través de iniciativas diplomáticas, políticas y de beneficencia, como también a través de esfuerzos coordinados entre Oriente Medio y Europa.

Como responsables de nuestras respectivas Iglesias, estamos unidos en el deseo por la paz y en la disposición para promover la resolución de los conflictos a través del dialogo y la reconciliación. Mientras reconocemos los esfuerzos que ya han sido realizados para ayudar y auxiliar a los refugiados, los emigrantes y a los que buscan asilo, pedimos a todos los líderes políticos que empleen todos los medios para asegurar que las personas y las comunidades, incluidos los cristianos, permanezcan en su patria y gocen del derecho fundamental de vivir en paz y seguridad. Es necesario urgentemente un consenso internacional más amplio y un programa de asistencia para sostener el estado de derecho, para defender los derechos humanos fundamentales en esta situación que se ha hecho insostenible, para proteger las minorías, combatir la trata y el contrabando de personas, eliminar las rutas inseguras, como las que van a través del mar Egeo y de todo el Mediterráneo, y para impulsar procesos seguros de reasentamiento. De este modo podremos asistir a aquellas naciones que están involucradas directamente en auxiliar las necesidades de tantos hermanos y hermanas que sufren. Manifestamos particularmente nuestra solidaridad con el pueblo griego que, a pesar de sus propias dificultades económicas, ha respondido con generosidad a esta crisis.

Juntos imploramos firmemente por fin de la guerra y la violencia en Medio Oriente, una paz justa y duradera, así como el regreso digno de quienes fueron forzados a abandonar sus hogares. Pedimos a las comunidades religiosas que incrementen sus esfuerzos para recibir, asistir y proteger a los refugiados de todas las confesiones religiosas, y que los servicios de asistencia civil y religiosa trabajen para coordinar sus esfuerzos. Hasta que dure la situación de necesidad, pedimos a todos los países que extiendan el asilo temporal, ofrezcan el estado de refugiados a quienes son idóneos, incrementen las iniciativas de ayuda y trabajen con todos los hombres y mujeres de buena voluntad por un final rápido de los conflictos actuales.

Europa se enfrenta hoy a una de las más graves crisis humanitarias desde el final de la Segunda Guerra Mundial. Para afrontar este desafío serio, hacemos un llamamiento a todos los discípulos de Cristo para que recuerden las palabras del Señor, con las que un día seremos juzgados: «Porque tuve hambre y me disteis de comer, tuve sed y me disteis de beber, fui forastero y me hospedasteis, estuve desnudo y me vestisteis, enfermo y me visitasteis, en la cárcel y vinisteis a verme… Os aseguro que cada vez que lo hicisteis con uno de éstos, mis humildes hermanos, conmigo lo hicisteis» (Mt 25,35-36.40).

Por nuestra parte, siguiendo la voluntad de Nuestro Señor Jesucristo, decidimos con firmeza y con todo el corazón de intensificar nuestros esfuerzos para promover la unidad plena de todos los cristianos. Reiteramos nuestra convicción de que «la reconciliación (entre los cristianos) significa promover la justicia social en todos los pueblos y entre ellos… Juntos queremos contribuir a que los emigrantes, los refugiados y los demandantes de asilo se vean acogidos con dignidad en Europa» (Charta Oecumenica, 2001). Deseamos cumplir la misión de servicio de las Iglesias en el mundo, defendiendo los derechos fundamentales de los refugiados, de los que buscan asilo político y los emigrantes, como también de muchos marginados de nuestra sociedad.

Nuestro encuentro de hoy se propone contribuir a infundir ánimo y dar esperanza a quien busca refugio y a todos aquellos que los reciben y asisten. Nosotros instamos a la comunidad internacional para que la protección de vidas humanas sea una prioridad y que, a todos los niveles, se apoyen políticas de inclusión, que se extiendan a todas las comunidades religiosas. La situación terrible de quienes sufren por la crisis humanitaria actual, incluyendo a muchos de nuestros hermanos y hermanas cristianos, nos pide nuestra oración constante.

Lesbos, 16 de abril de 2016 - Ieronymos II - Francisco - Bartolomé I


Fuente: Radio Vaticana

Βαρκελώνη - Χαιρετισμοί και Ακάθιστος Ύμνος


Σε κατανυκτικό κλίμα τελέστηκαν και φέτος, όπως κάθε χρόνο στην ενορία μας, οι τέσσερις στάσεις των Χαιρετισμών και ο Ακάθιστος Ύμνος. Οι ευλαβείς ενορίτες μας έδωσαν το παρών για ακόμη μία φορά,συμμετέχοντας τόσο στην ακολουθία,όσο και στον στολισμό της Υπεραγίας Θεοτόκου με μεγάλη χαρά και πολλή ευλάβεια.

Μαζί με τον ακούραστο π.Χριστόδουλο,ένωσαν τις ικεσίες και τις δοξολογίες τους στη Μητέρα όλων των Χριστιανών,όντας σίγουροι πως καμμία προσευχή μας στη Δέσποινα του Κόσμου δεν πάει χαμένη και παίρνοντας δύναμη για το υπόλοιπο της Μ.Τεσσαρακοστής και την Ανάσταση.

Βαρκελώνη / Barcelona - Μεγάλη Εβδομάς και Πάσχα / Semana Santa y Pascua 2016



24 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ: TΩΝ ΒΑΪΩΝ
Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ   ‘Ωρα 10.30-12.00 π.μ.

27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Μ.ΤΕΤΑΡΤΗ: ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓ. EΥΧΕΛΑΙΟΥ
‘Ωρα 20.30 – 21.30 μ.μ.

28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Μ.ΠΕΜΠΤΗ: ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΠΑΘΩΝ
Ώρα 20.30 – 23.00 μ.μ

29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΘΡΗΝΟΥ
‘Ωρα 20.30 μ.μ. – 23.00 μ.μ

30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Μ.ΣΑΒΒΑΤΟ: ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ στις  22.30 μ.μ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ  θα τελεστούν  στις  23.00  μ.μ. (12η ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ)

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!


24 DE ABRIL DOMINGO: DOMINGO DE RAMOS
Liturgia a las 10:30 a.m. hasta las 12.00 p.m.

27 DE ABRIL MIÉRCOLES SANTO: LITURGIA DE LA SAGRADA UNCIÓN (¨ÁYIO EFJÉLEO)
A las 20.30 p.m. hasta las 21.30 p.m.

28  DE ABRIL JUEVES SANTO: LITURGIA DE LA IMACULADA PASSION (TA  ÁJRANTA PÁTHI)
A las 20.30 p.m. hasta las 23.00 p.m.

29 DE ABRIL VIERNES SANTO: LITURGIA  DEL  EPITÁFIO
A las 20.30 p.m. hasta las 23.00 p.m.

30 DE ABRIL SÁBADO SANTO: LITURGIA DE LA RESURRECCIÓN A LAS 22.30 P.M.
RESURRECCIÓN Y DIVINA LITURGIA A LAS 23.00 P.M. (24.00 P.M. HORA EN GRECIA)

¡FELIZ PASCUA!

miércoles, 13 de abril de 2016

Braga - Monumento aos Heróis da Centúria Celestial

No domingo 10 de abril de 2016 o Vigário de Portugal e Galiza, o Arquimandrita Philip, assistiu como convidado à...
Posted by Sacra Metrópolis de España y Portugal - Patriarcado Ecuménico on Miércoles, 13 de abril de 2016

Consideraciones ecuménicas acerca de la visita del Patriarca Ecuménico y el Papa de Roma a Lesbos (Grecia)


El programa de la visita de Francisco y del Patriarca Bartolomeo a la isla griega de Lesbos, el próximo sábado 16 de abril, se está definiendo en estas horas. El Papa será recibido en el aeropuerto de Mitilene por el primer ministro griego Alexis Tsipras; habrá un momento de oración en el puerto y al final Francisco, Bartolomeo y el arzobispo ortodoxo de Atenas Hieronymus II arrojarán al mar una corona de flores para recordar a las víctimas; después se dirigirán al campo para refugiados, en donde se prevé que almorzarán con ellos.

El gesto papal, un llamado poderoso a las responsabilidades de Europa frente a la emergencia de quienes huyen de guerras y violencias, tiene un origen y un significado ecuménicos. Quienes invitaron a Francisco fueron Bartolomeo y el Sínodo permanente de la Iglesia ortodoxa de Grecia. El gesto común de cercanía por parte de los líderes de las Iglesias cristianas hacia los refugiados es más significativo que nunca, porque representa uno de los aspectos que Francisco trata de subrayar siempre cuando habla de las relaciones entre los cristianos: trabajar juntos para ayudar a los que sufren, tener compromisos comunes, puede ayudar a avanzar en el camino hacia la unidad tanto o más que los diálogos teológicos y de las comisiones de estudio.

Con Bartolomeo la sintonía en este sentido ya se ha manifestado con la iniciativa por la paz en Medio Oriente, así como en la preocupación como por la defensa de la Creación. El objetivo concreto de llamar la atención, en particular, sobre los sufrimientos de los cristianos en los países destrozados por la guerra y por el terrorismo fue fundamental para el encuentro entre Papa Francisco y el Patriarca de Moscú y de todas las Rusias, Kirill, que se llevó a cabo, como se recordará, en el aeropuerto de La Habana, Cuba, etapa con la que comenzó el viaje papal a México.

El pasado 21 de marzo, Francisco y el obispo ortodoxo griego Gavril de Nea Jonia discutieron  en privado sobre la visita a Lesbos y sus detalles. Durante los últimos días se han publicado declaraciones en contra de la llegada del Papa: tres obispos griegos, los metropolitanos de Glyfada, Pireo y Kalavryta protestan porque la invitación no fue una decisión de la asamblea de todos los obispos, sino del Sínodo permanente, es decir del órgano de gobierno conformado por los representantes del episcopado, elegidos cada año. Los tres metropolitanos no son ajenos a disputas de este tipo, es decir en relación con cualquier apertura ecuménica, y son conocidos en por sus posturas. El obispo de Kalavryta, por ejemplo, apoyó públicamente a Alba Dorada, el partido griego de extrema derecha y sospechoso de neonazismo.

La protesta pública de tres exponentes de la jerarquía no debe ser considerada como una muestra de los humores de la Iglesia ortodoxa de Grecia. Con el viaje relámpago de Francisco, un Papa visitará por primera vez el país después del peregrinaje jubilar de Papa Wojtyla, que en mayo de 2001 quiso seguir las huellas de san Pablo. En aquella ocasión, Juan Pablo II logró «romper el hielo» con el arzobispo ortodoxo Christodoulos y con el Sínodo permanente al definir como fruto del «mysterium iniquitatis» la cruzada de 1204 que destruyó Constantinopla, un evento de hace ocho siglos pero que todavía palpita en la memoria de los ortodoxos.

Y desde entonces ha habido muchos pasos positivos. Los cristianos ortodoxos y católicos trabajan juntos para acoger a los refugiados y la isla mitológica de Lesbos, con la generosidad de sus habitantes, se ha convertido en un símbolo para esa Europa que no se resigna a ser solamente un enorme mercado común, solamente capaz de cavilar sobre sus reglas económicas, sino que pretende recordar los valores con los que fue fundada. El viaje de pocas horas del obispo de Roma, junto con el Patriarca ecuménico de Constantinopla y con el arzobispo de Atenas, será, pues, un ejemplo de ese «ecumenismo de mandil» en el que los cristianos de diferentes confesiones se demuestran unidos y comprometidos hombro con hombro en el servicio a quienes sufren.